i learned in year 2007

last days.... last last days....... last last month? der something changes on myself. dey know me even myself.....na laging nakatawa, lging positive, na parang walang problema, matapang, at hindi alam kung papano umiyak. naalala ko tuloy yung tanong sa akin ng friend kong si marjon "umiiyak ka ba ruth?" ya ganun nila aku kilala. pero hindi nya alam im sad on dat day and even days kasi i miss someone. i realize to myself "tao pala ako... umiiyak..... nasasaktan..." hehehe... joke ko lng yon sa sarili ko pero totoo naman eh.... this thing i learned on dis year.... paminsan minsan hindi masama umiyak. sometimes you have to admit dat ur weak kasi not all d time ur strong. you don't have to pretend dat u r strong. ders nothing wrong on crying but the important is... after crying don't forget to move on. man created not to suffer from just pain and feels pity for himself but man feels pain to learn from that pain and move on. the more hardship you encounter the stronger you become.

"however long the night is the morning will surely come". the night signifies our dark days of our life and a morning signifies a new hope for every people. i wish the 2008 is a new morning for us. let us welcome year 2008. may god bless us and have a prosperous new year!

Puerto galera adventure!

well dis is our adventure. our way to puerto galera, mindoro. september 27 thursday before our vacation we're planning to go else where were we can have a little adventure. habang nagpaplano cla (take note di me kasama) si marjon nagbiro. sabi nya ngayon na lang. so go naman tong mga excited tinotoo naman wala talagang kaplano plano. lahat naman kami mga babae. dalawa kaming tunay na babae (jen and me), isang babaeng nagpakalalake(tonet) pis tau... hehehe. dalawang nagpapanggap na babae (wally and oliver), isang undefine (jaye) parang math yan eh undefine kaya wag nyo na lang tanungin hahaha. ang galing mo talaga jaye sa math !.. hehehe......c marjon nasan na ng ba c marjon na nagyaya. ay di mo na kasama. sya pa man din na nagyaya tapos di sumama. ay unga pla di pa kaming lahat pumasok sa math mga pasaway inuna pa gumala yon tuloy di namin alam ang lesson muntik na tuloy kami bumagsak sa quiz at sa exam. ....so pano ba ako napapayag ng mga ito? inuto-uto lang naman po nila ako. sabi nila batangas lang. auko pa nga kasi rin wala rin akong pera. kinagabihan natuloy nga ang plano wala nga akong kaalam alam eh nung umalis kami. nagbus kami papuntang pier ng batagas. from way dey sasakay na kami ng bangka papuntang mindoro. pero pagpunta namin wala plang byahe ng bangka sa gabi kaya yon , natulog po kami sa pier na plang mga pulubeng bata. kinaumagahan sabi 6:00 ang alis. sus pilipino time talaga inabot na kami ng katirikan ng araw . sa wakas 7:30 ng nakaalis kami mula sa malasalimuot naming kalagayan sa pier. excited na kaming sumakay ng bangka since first time ko lang na sasakay ng bangka. ang sarap palang sumakay ng bangka para ka langhehela .2hrs din ang byahe namin ang layo pla ng mindoro mga tulog kaming lahat. nung nagising na kami natatanaw na namin ang isla. white sand beach sooooo sarap magrelax. tila aalis muna kami sa mundo namin na nakakastress. walang inaalalang eskwela magrerelax lang at magsasaya. namalengka muna kami ng isda na kakainin namin for lunch. tapos go na kami sa beach. ang linaw ng tubig at ang eewww ang alat! syempre dagat eh wat du u expect? huh??... whahahaha. kinagabihan si oliver ibang adventure yata ang hinahanap. naghahanap ng mga forenger. sinasama pa ako aurahan ko daw.. hahaha sorry ka day im not for dat kasi eh. habang papunta kami sa may dulo dun sa may group ng mga lalake yung isang lalake nakitext kay oliver. ang sabi naholdap yata sila o nangholdap sila 1wik na daw sila don. ay basta nakakatakot kasi itsura nila eh. para ngang mga holdaper. umalis na kagad kami sa may dulo sa takot! tapos pag uwi namin sa kwarto sabi nila jen may multo daw na kumatok sa kwarto namin. ginamit pa nga daw yung boses namin ni jaye. eh hindi kami yon kasi nandon kami dun sa labas. nagtakutan tuloy kami sa kwarto. di me masyadong nakatulog kasi di ako sanay sa ibang bahay. kinatanghalian umalis na kami. nakasabay na naman namin yung mga lalakeng yon sa bangka. nakakatakot baka sa bangka pa maisipang mangholdap .di pa kami nanananghalian kasi mga wala na kaming pera. hahaha.. kaya kaming mga umuwing gutom. pero oks lang nagpuerto naman kami! inggit kayo no????

True taste of love

i really love chocolates but no so much to some chocolates that taste so much sweet. kasi nakakaumay ang sobrang tamis habang kinakain mo ito.
man always bring flowers with chocolate to the woman he loves. ang love inuugnay din to sa chocolate because of the characteristics of being sweet. f.y.i don't you know that chocolates are not really sweet as they are? thanks to the sugar for making chocolates so sweet. chocolates real taste is bitter. ya mapait sya. maraming flavors ang tobleron pero ung gusto ko dun eh yung black one. yun kasi yung original na chocolate mapait para sa kin yun yung pinka masarap n flavor ng tobleron. di sya nakakasawa kahit mapait compare dun sa sobrang tamis. parang kape. kapag first time mo lang iinom ng kape, sassabihin mong "ang pait naman!" pero ang totoong sarap ng kape ay doon sa kanyang lasang mapait. the same taste of love. it can not be sweet at all the times. sometimes you taste it as a bitter but you will never taste the true love if you refuse to taste the bitter one. that's how love are tested, that is how love becomes stronger and stronger and makes it last forever. Coz no matter how bitter it is you will love over and over again.

Minsan lang dumating ang perfect shot!

what I'm talking about is our love for our special someone.. hummm..... in my everyday life, i often compare it to the definition of love. i love taking pictures and as a photographer, for me every moment is important... every moment counts. for me love is like that. once i said to myself "ang love parang photography, minsan lang dumating ang perfect shot!". kelangan kasi perfect ang timing mo, angle, contrast and brightness ng picture, pati background you have to consider it, pose.. anything about photography... daming dapat iconsider kaya nga minsan lang ang perfect shot. naalala ko tuloy pag may mga crushes tayo isusulat pa natin sa diary natin yung mga kilig moments. ultimo pagngiti , pagbati sa atin ng hi! o kaya d day na accidentally nagkabungguan kau sa koridor ng skul at nagsorry sayo. napakaliit ng bagay pero dahil crush na crush mo yon malaking bagay na yun sayo. if you love someone, you all have the fun ang haba haba ng hair mo day!!! feeling mo ikaw na yata pinaka magandang babae o pinakagwapong lalake sa balat ng lupa. if you let go someone you love or my nagawang pagkakamali that made your relationship an end, you miss the perfect shot! pero don't be sad if the destiny is not in favor of you. gaya ng photography, you can take a shot and shot again and again until you reach the perfect shot ^_^

Freedom to do good and bad.......

umagang umaga ng 10:00 nuong huwebes oct 11, 2007 ng bulabugin ng malakas na ingay ang aming klase ng filipino mula sa labas ng aming eskwelahan. hindi kami dumungaw kasi kasalukuyang nagkaklase . Pagdating ng katanghalian bumalik na naman dumungaw na kami at tinanong ko sa kaklase ko kung ano ba yon bakit ba sila nagpaparada at nagiingay. fraternity pala yon ng taugama at aniversary yata nila kaya nagpapapansin.... pabalik balik sila may mga hawak na dos por dos habang nagiingay..... nagsalita yung kaklase ko mula sa aking likuran na parang gustong sumali sa ganyang fraternity. ang sabi ko naman "pa fraternity fraternity pa sila bakit may nagagawa ba silang maganda?" maraming nagreact sa mga kaibigan ko tila natuwa sa sinabi ko sabi pa nga ni jaye "ruth for president!" hehehe..... which is i think totoo naman ang sinabi kong iyon kahit di ko pa nararanasan ang magkafrat at wala naman akong balak lalong lalo na sa mga ganyang klase ng organization dahil wala naman akong nakikitang magandang dahilan.

naalala ko tuloy ang high school days ko sa bulihan. fyi bulihan silang cavite ay kinatatakutang lugar lalong lalo na daw sa phase two. sabi kasi ng tita ko dyan daw tinambak yung mga galing tondo. nung high skul pa ako, kada camping namin sa skul laging may barilan at syempre may namamatay... gagraduate na nga lang ako nagkabarilan pa. dahil yon sa mga gang war sa school. naisip ko tuloy "may kinabukasan pa kayang kahahantungan ang mga kabataang ito o sa ataul na deretro nito?" nakakatuwang biro pero totoo naman. isa nga sa mga biktima ng fraternity na yan ay ang pinsan ko kaya yon sakit ng ulo ng lola ko di alam kung san ididistino dahil anytime pwede syang tirahin ng mga kaaway nila... sinira lang ng fraternity ang buhay niya....

marami ng napahamak ang mga ganyang klase ng samahan. sa hazing pa nga lang may namamatay ng mga kabataan. ang alam ko sa up legal ang fraterntiy. sabi pa nga ng kakilala ko di daw makakagraduate sa up pag walang frat.

di ko naman sinasabi na masama ang frat may mga samahan din namang may magandang layunin kaya alamin muna natin kung ano bang klase ng samahan ang nais nating samahan. kung dadalhin ba tayo nito sa mabuti o masama. yes may freedom nga tayo sa mga bagay bagay. freedom of speech, freedom mag tayo ng kung ano anong organization at sumali dito, pero may freedom din tayong mamili. a freedom to do good or bad......

Global Warming...

hello mga friendship... first of all thank you for viewing my blog...
i will read naman all of your comments...dedicate ko po to sa mga nature lover na katulad ko.. well dati naman di naman ako nature lover eh.. pero after knowing the effect of global warming eh nainlove na po ako sa kalikasan... well.. hopefully after nyo mabasa itong blog kong to eh mainlove na rin po kayo sa kalikasan katulad ko.. ehemmm excuse me po!!!

gasgas na gasgas na nga ang word na global warming...... elementary pa lang ako naririnig ko na yang global warming chuva na yan sa subject na science... ano nga ba yan? iyan po ay ang pagnipis ng ating ozone layer dahil na rin po sa carbon dioxide na nanggagaling sa usok ng mga sasakyan at ng pabrika. itago man natin eh yan po ang sakit ng ating mundo.ngayon nga ramdam na ramdam na natin ang pabago bago ng klima. nakakabahala ang deley na pagdating ng tagulan dito sa pinas kaya naman nagkakaron ng tagtuyot sa iba't ibang bahagi ng bansa. nararamdaman natin ang green house effect na kung ikukumpara kaysa sa dati sobrang init at kakaiba ang init nito parang sinisilaban ka na sa sobrang init. sa pagpasok ko sa eskwela di maiwasan ang minitan kaya sumasakit ang ulo ko...
dilikado na ang init ng araw na kung meexpose ka dito maaari kang magkaskin cancer. unti unti na ring natutunaw ang yelo sa northpole at south pole kaya taon taon pataas ng pataas ang tubig ng dagat... darating ang panahon kung hindi natin maaagapan ito at patuloy ang pagtaas ng tubig sa dagat.... may mga pulo sa mapa ang mabubura....

maraming tao ang umaabuso sa kalikasan.... marami ng bundok ang nakakalbo... maraming pabrika at mga sasakyang naglalabas ng maitim na usok....

wag na ting hayaan na ang kalikasan na nagbibigay sa atin ng buhay ay siya ring babawi ng ating buhay kung patuloy nating aabusuhin ang ito.. mahalin natin ang kalikasan at ingatan....